فایل htaccess. یک دستورالعمل متنی در ریشهٔ پوشهٔ سایت است که رفتار آپاچی را برای همان مسیر تنظیم می‌کند؛ از ریدایرکت گرفته تا بلاک‌کردن دسترسی. با چند قاعدهٔ پرکاربردش آشنا می‌شویم.
جبر هدایت به https و www
بعد از فعال کردن SSL، این قواعد داخل htaccess. کاربر را به نسخهٔ امن و یکدست سایت می‌فرستد:
RewriteEngine On سپس شرط ریدایرکت از http به https و حذف یا افزودن www. یکدست‌سازی آدرس برای سئو مهم است چون از تولید محتوای تکراری جلوگیری می‌کند.
بلاک‌کردن دسترسی به فایل حساس
می‌توانید مانع دانلود فایل‌هایی مثل wp-config.php یا دیتابیس لاگ شوید، یا دسترسی به پوشهٔ uploads را فقط به فایل‌های تصویری محدود کنید. این کار سطح حمله را کم می‌کند.
فعال کردن کش مرورگر و فشرده‌سازی
با افزودن هدرهای Expires/Cache-Control و قوانین gzip می‌توانید فایل‌های استاتیک را در مرورگر کاربر کش و حجم انتقال را کم کنید؛ این کار بار هاست و زمان لود را بهبود می‌دهد بدون نیاز به افزونه.
هشدار مهم
یک htaccess. خرابی‌ساز می‌تواند کل سایت را با خطای ۵۰۰ از دسترس خارج کند. همیشه قبل از ویرایش یک نسخه پشتیبان بگیرید و تغییر را در یک مسیر کوچک تست کنید. اگر سایت پایین آمد، فایل را موقتاً تغییر نام دهید تا به حالت قبل برگردد؛ در صورت نیاز از پشتیبانی پی‌بی‌هاست کمک بگیرید.
